New York Marathon

Gemiddelde leestijd: 15 minuten

Mijn eerste marathon!

Dag 1:

30 oktober. Doel: New York Marathon lopen. Mijn eerste marathon ooit. Ik reis naar de hoofdstad van de wereld om daar een persoonlijke grens te ontdekken. Ik zal op woensdag in NY aankomen, dus dat geeft me nog 3,5 dag om weerstand te moeten bieden aan teveel lopen, eten en te weinig rust in deze stad. Met andere woorden: de perfecte voorbereiding.

De vliegreis loopt voorspoedig, alles is goed geregeld door de organisator Holland Runner, en het boek Runner’s High lees ik letterlijk in één sprint uit met veel plezier. Ik mail hem later de felicitaties met zijn boek, en zijn prestatie die hij beschrijft (het voltooien van de Swiss marathon, een ultrarun van 78km door de Alpen) waarop hij direct antwoord. “Leuk! NY liep ik in ’99, eigen klok gaf 2:59:58 aan, maar de wedstrijdwaarneming 3:00:01!”. Ik kan alleen maar hopen (niet dromen) dat ik zo’n tijd loop, maar lukt het deze keer niet, dan zeker wel een volgende keer. De hardloop-verslaving begint langzaam vorm te krijgen…

In de bus op weg naar Manhattan krijgt een Nederlandse vrouw, die er in principe helemaal niet zo lomp uitzag als haar woorden deden vermoeden, het voor elkaar om te vragen “wat eigenlijk de “do’s en de dont’s van NY zijn”, halleluja, een beetje voorbereiding kan geen kwaad!

Ik kom rond de klok van 12 aan, dus heb nog heel wat uren die we vullen met het slenteren richting Zuid-Manhattan. Onderweg de chaos van krioelende mensen, het gevoel van een stad die te groot is om te kunnen begrijpen, verbazing over gebouwen als Flatiron-building met de burgertent Shake-Shag (verdient ná de marathon zeker een bezoek), het nieuwe One WTC building (zou het al open zijn voor bezoekers?) en eindigen op de fantastische Brooklyn Bridge. De schemering zet langzaam in, wat de miljoenen lampjes van Financial District doet opgloeien. We fantaseren over een appartement in de hoge zilveren flat, maar ergens anders in NY is ook prima hoor.

Ik stap het eerste resto binnen op de grens van Chinatown met Little Italy; heel rumoerig, maar heul goed eten! Daarna maak ik nog een ommetje, de taxi-chauffeur heeft moeite met zichzelf of mijn uitspraak, want de “Adidas-store en desbetreffende wereldmerk schijnt hij niet te kennen”. Daar aangekomen gaat er toch een lichtje bij hem branden. Ik loop het hele stuk terug, geniet nog ff van de trotse Empire State Building,en duik m’n bed in. Truste NY.

NY

Dag 2:

Vandaag bezoek gebracht aan de Marathon Expo. Begonnen in een enorme rij mensen die allemaal naar binnen wilden. De grootste drukte zou echter morgen pas komen… Er zijn ook maarliefst 80.000 inschrijfnummers (totaal aantal deelnemers zal echter rond de 45.000 liggen), waarvan ik met een big smile nummertje 5-185 mag ophalen: wave 1!

Op de expo zo’n €300 uitgegeven, moet ook wel op de grootste hardloopbeurs van de wereld. Ik word nog gefeliciteerd vanwege m’n Red Sox-shirt, de openheid van de Amerikanen blijft verbazend.

Intussen heeft het flink gehoosd, maar nu is het lekker droog dus ik vervolg mijn weg naar het hotel met tussenpauze bij Frame. Ik ren een rondje in Central Park. Via 5th Avenue terug naar het hotel, blijft een te gekke straat!

Central Park

Nu op naar de grote Halloween Parade van New York. Na een fro-yo van Flavaboom zoek ik een plekje tussen het publiek aan 6th Avenue. En nu wachten. En wachten. En wachten (benen zeggen ondanks de training toch auw). En…daar komen in de verte de eerste lampjes! De eerste acts beloven heel wat, met grote skeletten die boven het publiek uitzweven. Gevolgd door Chinese draken, grote konijnen en bevleugelde klokken (allemaal aangedreven op mensenkracht). Er lopen ook veel mensen mee die zich in de raarste outfit hebben gehesen die ze konden vinden/maken. Geen pompoenen maar een carnavaleske uitspatting verzorgd door honderden (duizenden?) mensen die soms onderbroken worden door georganiseerde trommelgroepen of wagens waarop gedanst wordt. Opvallend om te zien hoe vrij sommigen zich voelen en halfnaakt, of, what the hell, helemaal naakt over straat lopen. Na zo’n 1,5uur vind ik het genoeg, eet nog ergens wat loop naar het hotel. Ik bezoek nog even Times Square, tap zelf een zakje M&M’s waar een verkoper van de Quiksilver na een verontschuldigende blik en een knikje van mij gulzig z’n hand in steekt. Haha weer een mooi teken van vrijheid!

Nu echt vermoeide beentjes, dus snel naar bed.

Dag 3:

De dag begonnen met een Hollands verkenningsloopje door Central Park.  Bezoek gebracht aan de finish die ik overmorgen hopelijk in 1 stuk en in een mooie tijd zal passeren. Op de weg terug valt het met bakken uit de hemel, dus doorweekt kom ik bij het hotel.

Ik breng een bezoek aan de omgeving financial district, waar de one wtc building nog in aanbouw is. Met de subway terug naar uptown, want we hebben gereserveerd bij Loeb’s Boat House, het restaurant van Central Park. Heerlijk gegeten in een zon overgoten park aan de Duck Pond.

Door de zon kleuren de bladeren extra fel wat een fantastisch gezicht geeft, Central Park was nog nooit zo mooi! (wat mij betreft).

Ik bezoek Strawberry Fields en zie drie keer een nieuwe Dakota-building; de eerst twee blijken San Remo en The Majestic te zijn.

Precies op tijd vind ik een plekje voor de openingsceremonie van de Marathon. Van tevoren krijgt iedereen twee buisjes in de handen gedrukt, die later verrassend oplichten: Hans Teeuwen zou zeggen dat het geheel een feestelijke indruk wekte. De afsluiting van vuurwerk is spectaculair.

Avond afgesloten met Phantom of the Opera met veel special effects in het Majestic Theatre op Broadway.

Dag 4:

Bij Dean & Deluca een voortreffelijk ontbijtje naar binnen gewerkt en inkopen gedaan voor m’n marathon (yoghurt met appel, rozijnen en cruesli.

De voeten nog even getest in Midtown op de verschillende Avenues: Uniqlo, Ugg, Trump Tower, markt op Madison Ave, Barnes & Nobles. Na een middagpauze in het hotel terwijl het buiten opeens hard regent (hele ochtend verblind door de zon…) en voorbereidingen voor morgen een pasta in Little Italy (@ Angelo’s, lekkere canneloni!) gegeten. Nolita blijkt superhip (Elizabeth Str!). Vroeg naar bed (21.30u) want morgen …MARATHON!

Dag 5:

Moeizaam nachtje. Het komt niet vaak voor maar vannacht moeilijk in slaap te komen. Om 21.30 lig ik al in bed (morgen immers om 5.00u op, want de bus voor de marathon vertrekt om 5.45) dus genoeg nachtrust zou je zeggen. Ik krijg zelfs nog een uur extra door het verzetten van de klok. Toch lig ik tot 12.30 wakker en droom ik daarna dat we te vroeg het vliegtuig terug naar Nederland hebben gepakt, waardoor ik de marathon misloop. Ik word wakker en opgelucht ontdek ik dat ik toch nog een kans maak om mee te doen. Tot aan 5.00 uur verder weinig problemen.

’s Ochtends dus vroeg vertrek naar het terrein bij Ford Wadsworth op Staten Island. In de bus werk ik een yoghurtje naar binnen en dan begint het kou lijden. Het is 10 graden frisser dan gisteren en dat is inderdaad te merken! Gebrek aan zon en een koude wind zorgen voor de nodige kippenvel-uitbarstingen. De eersten (waaronder ik) worden vanaf 9.40 weggeschoten dus dat betekent 3uur jezelf vermaken op het terrein.

Eindelijk mogen we onze startvakken terwijl we kort van tevoren de oude (warme) kleding inleveren voor het goede doel. Ik lever braaf alles in, dus dat betekent nog eens 40 minuten kippenvel-training. Na een onvervalst live gezongen volkslied geeft een oorverdovende kanonsknal aan dat we weg moeten wezen, dus daar gaan we! Eerste hindernis is de Verrazano-bridge. De langste van allemaal, met een fantastisch zich op Manhattan’s Skyline. De eerste vier km zitten er na de brug alweer op en ook daarna vliegen de kilometers voorbij. Om de 500meter wordt live muziek gemaakt en veel mensen langs de weg. Brooklyn’s hoogtepunt is Lafayette Ave waar de mensen nog net iets harder schreeuwen en de smalle straten en laagbouw voor een knusse sfeer zorgt. Dr komt een voorzichtig zonnetje door, dus koud is het niet en ik vlieg het asfalt over. Zeker tot aan kilometer 20 kan ik het tempo lekker vlak houden met 21min/5km, (Thomas’ woorden: “Teringjantje hij is me wel n partij constant bezig zeg. Niet normaal. Gerard kemkers zou zn hand vlak houden).

Vanaf Queensboro Bridge wordt het voor de meesten moeilijk en ook bij mij voelen de bovenbeentjes ineens erg zwaar. Nog 17k! Op Manhattan, 1st Ave, is het ook een geschreeuw van jewelste, maar de brede straten en het uiteengetrokken veld komt Lafayette Ave indrukwekkender op me over. Wel fantastisch om onder andere het Empire State Building te zien. Intussen worden door Holland Runner gave actie-foto’s geschoten.

Zware benen, zware benen. Tempo zakt behoorlijk in op m’n weg naar te Bronx, maar het gaat ok. Nu nog maar 10kilometer! Langs Guggenheim op 5th Ave en Central Park in. De mensenmassa schreeuwt me naar de finish, komop, onder de 3:10 proberen! Ja! 3:09:51, gelukt én tevreden. Voor een eerste keer helemaal niet slecht, dat blijkt later ook wanneer ik op het avondfeest hoor dat ik 3e van de 200 Holland Runner-deelnemers ben. Maar daar zijn we nu nog niet. Ik sjok met schildpadden snelheid door, laat een plakaat om m’n nek hangen en neem tientallen felicitaties in ontvangst. Sjok sjok sjok, alle energie is op. Tasje ophalen, warme cape neem ik in ontvangst. Ik loop nog een heel eind en moedig op verschillende plekken de lopers aan. Bas van de Goor (4:45u) komt langs en ook tuinman Lodewijk moet ergens hebben gelopen (5:15u). Van Pamela Anderson geen spoor. De knaloranje cape is goed warm en zorgt voor de nodige spontane felicitaties op straat, leuk! Ik loop uiteindelijk 20 blokken naar huis, voelt allemaal prima en zet het daar op een chillen. ’s Avonds diner met de gehele Hollandgroep met foto-slideshow. Om 22.30 naar het hotel, verslagje schrijven en zzz…

Dag 6:

Na een hersensplijtend sterke koffie bij Culture Espresso en een foto met Fred Lebow, de oprichter van de NY marathon in 1970 (snelste eindtijd dat jaar: ) sta ik in de rij voor een engravement van m’n medaille. Nog wat statistieken: 3e vd 200 Nederlandse HollandRunners, 1470e van de in totaal 50.000 lopers, waardoor ik me bij de top 3% mag scharen, niet onverdienstelijk!

Na een leerzaam uurtje in de rij (ik lees vanalles over de geschiedenis van New York & Manhattan) staat m’n naam en tijd voorgoed in het stuk metaal om m’n nek.

Door het park richting Hell’s Kitchen. Onderweg spotten we een zeldzame zwarte eekhoorn en doorkruisen we The Ramble, een gebied van smalle paadjes en mooie zichten.

Omdat ik m’n medaille om heb wordt ik heel regelmatig gefeliciteerd op straat, anderen roepen vanaf een afstandje “congratulations on your medal!”.

Chelsea Market bewonderd, waar hele kreeften als zoete broodjes over de toonbank gaan en worden gegeten. En in de naastgelegen Apple store de nieuwste modelletjes (iPhone 5C,S iPad Air) mogen aaien.

Op weg naar huis eindelijk de tanden in een sappige burger van Shakeshag gezet, in het gezellige Union Square Park waar de muizen trouwens vrolijk rondhuppelen. Nog altijd beter dan ratten (tot nu toe maar één gezien, zo plat als een dubbeltje op straat).

Ik krijg opeens de ingeving NY van boven te bekijken, dus met gevoelige spieren wandel in zo snel mogelijk 20 blokken uptown naar Top of the Rock. Helaas 1minuut te laat, dus met inmiddels pijnlijke poten druip ik af naar huis, nog maar 18 blokken…

Dag 7:

Gisteren op de terugweg naar huis bedacht om dan maar heel vroeg naar het dak van NY te gaan. Dus om 8.15u staan we met z’n 3en te genieten van een uitzicht op Central Park, Empire State en in de verte de Verrazano-Narrows-bridge. Top of the Rock is letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt! Op weg naar Soho even binnenglippen bij Magnolia Bakery, Yu…mmy! Die smaak blijft goed hangen. Tip voor volgende keer: de kleine Apple Crumble ($4) en Chocolate Chip Blankie ($3). We pakken de subway naar Soho en na een uurtje splitten we en loop ik richting het zuiden. Via Wall street met de hop-on-hop-off-ferry langs Brooklyn Bridge, Statue of Liberty, over de Hudson helemaal naar het noorden ter hoogte van Empire State en ik stap uit in the Village. 

Er zijn inmiddels drie dagen verstreken na de marathon maar nog steeds krijg je regelmatig felicitaties, van bv een man die z’n gesprek met twee anderen verlaat en me “nice job!” toeroept, of een tikje tegen m’n elleboog wanneer ik de ferry afstap “good job!”.

Omdat het weer tijd is om calorien te stapelen voor de tweede keer vandaag naar Magnolia’s. Ook daar weer een “congratulations” van een leuke meid die de marathon zelf ook heeft gelopen (3:42u, ook mooi!). Als ze vraagt waar ik vandaan kom zegt ze op m’n antwoord “ik ook!” wat voor een grappige situatie zorgt. Intussen morren er wat mensen achter me dat ik moet bestellen, het is ook te lekker om op te moeten wachten… Nathalie blijkt ruimtevaart-reizen te verzorgen (say whaaat?!) en geeft verontschuldigend aan dat ze hier woont. Redelijk jaloers…

Daarna snel naar het hotel. It’s time for the Knicks baby! In een uitverkocht Madison Square Garden een enorm spektakel; niet alleen basketbal, er wordt gezorgd dat je elke minuut van de avond ge-entertaind wordt. Heel gaaf! Jammer genoeg verliezen we nipt van de Charlotte Bobcats, maar in de laatste vijf minuten, wanneer half MSG al is leeggelopen, is het nog even superspannend.

Met 6 nieuwe blaren naar huis.

Dag 8:

Laatste ochtendje. Teveel gekocht, dus nu op zoek naar een extra koffertje. Ook nog ff blitse Adidas Techfit Springblades op de kop getikt, die ter compensatie moeten dienen voor m’n nieuwe Magnolia Bakery kookboek. New York was te gek! 

Luuk.

Wil jij ook een mooie sport prestatie neerzetten?

Verdiep je eens in het sport vasten. Je gaat je fitter voelen en dat uit zich in jouw work out!

Is sportvasten iets voor jou?

Één reactie op “New York Marathon

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *